بهشت را به بها می‌دهند نه به بهانه

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم‌ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ‌ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ ‎﴿٢١٤ / بقره﴾

آیا پنداشتید که داخل بهشت مى‌شوید و حال آنکه هنوز مانند آنچه بر [سر] پیشینیان شما آمد، بر [سر] شما نیامده است؟ آنان دچار سختى و زیان شدند و به [هول و] تکان درآمدند، تا جایى که پیامبر [خدا ] و کسانى که با وى ایمان آورده بودند گفتند: «پیروزى خدا کى خواهد بود؟» هش دار، که پیروزى خدا نزدیک است.

انصافاً ما فعلاً در بهشت هستیم، مگر اینکه مانند بابا آدم، خودمان خودمان را از بهشت بیرون کنیم و آن وقت است که آنچه بر سر پیشینیان آمد بر سر ما هم خواهد آمد...