همه خیر...
تمام دنیا رو بدن با این روایت عوض نمیکنم:
امام صادق علیه السلام فرمود:
جُعِلَ الخَیرُ کُلَّه فی بیتٍ و جُعل مِفتاحه الزهد فی الدنیا.
«همه خیر» در خانهای نهاده شده و کلید آن «زهد و بیرغبتی به دنیا» قرار داده شده.
يَا مَنْ فِی الْمَماتِ قُدْرَتُهُ
شبهای قدر امسال فرازی از دعای جوشن کبیر که بیشتر توجهم را جلب کرد، این قرار بود:
يَا مَنْ فِی الْمَماتِ قُدْرَتُهُ
ای کسی که بُروز قدرت تو در «مرگ» است.
امثال ترامپ و فرعونهای دیگر، اگر این عبارات را خوانده بودند، این همه به قدرتشان نمینازیدند! اگر خیلی قوی هستید از «مرگ» فرار کنید!
تاریخ تکرار میشود
چقدر زیبا گفتند که تاریخ تکرار میشود!
ما پیامبر (امام خمینی) را دیدیم.
ما علی (امام خامنهای) و زهرا (همسر ایشان) را دیدیم.
ما مجتبی را دیدیم...
ما عاشورا (گودال قتلگاه امام خامنهای و خانوادهاش) را دیدیم.
ما جنگ احزاب را دیدیم.
ما جنگ احد (و خیابانهایی که حکم تنگه را دارد) دیدیم.
ما ملائکه جنگ بدر را در بین مردم دیدیم.
ما شعب ابیطالب را دیدیم.
ما اصحاب فیل و پرندگان ابابیل را دیدیم.
ما قوم لوط را دیدیم.
ما هبوط آدم را هم دیدیم...
یک هدف والا

دارم کمکم به این نتیجه میرسم که یکی از اهداف مهم خلقت، زنده کردن مردم است:
آیه ۳۲ مائده:
مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًاۚ
هر کس کسى را -جز به قصاص قتل، یا [به کیفر] فسادى در زمین- بکشد، چنان است که گویى همه مردم را کشته باشد. و هر کس کسى را زنده بدارد، چنان است که گویى تمام مردم را زنده داشته است...
حُسن فعلی و حُسن فاعلی
شرط پذیرش اعمال، حُسن فعلی و حُسن فاعلی است؛ یعنی «کار خوب از انسان خوب».