چرا خداوند معجزه نمی‌فرستد!؟
حمید رضا نیرومند
یک سؤال اساسی این است که چرا خدا یک معجزه به دست یک نفر نمی‌فرستد که همه ایمان بیاورند؟
پاسخ خداوند: مگر قبلاً نفرستادم؟ همه ایمان آوردند؟
آیه ۵۹ سوره أسرا چقدر زیبا پاسخ می‌دهد:
وَمَا مَنَعَنَا أَن نُّرْسِلَ بِالْآيَاتِ إِلَّا أَن كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَۚ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَاۚ وَمَا نُرْسِلُ بِالْآيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا ﴿٥٩﴾
و [چیزى] ما را از فرستادن معجزات باز نداشت جز اینکه پیشینیان، آن معجزات را [نادیده گرفتند و] تکذیب کردند، و به ثمود ماده‌شتر دادیم که [پدیده‌اى] روشنگر بود، و[لى] به آن ستم کردند، و ما معجزه‌ها را جز براى بیم‌دادن [مردم] نمى‌فرستیم.
از دو جنبه جالب است:
- وقتی برخی انسان‌نماها با معجزه هم آدم نمی‌شوند، آن‌وقت می‌خواهی خمینی و خامنه‌ای بتوانند در آدم کردن آن‌ها موفق شوند!؟
- ببین خداوند با خلق مفهوم «اختیار» چه آفرید که خودش به خودش افتخار کرد. چیزی آفریدم که آنقدر پیچیده است که اگر خودم بخواهم با یک جلوه همه را مؤمن و آدم کنم، خلاف آن عمل کرده‌ام. پس یعنی خودم هم نمی‌توانم دخالت کنم و باید صبر کنم ببینم انتهای این خلقت شگفت‌انگیز چه می‌شود! کِی این نفس مختار و سرکش خودش با «تجربه و عبرت» رام می‌شود و به آن نفس مطمئنه می‌رسد؟
واقعاً این شعر از لحاظ عرفانی هم صحیح است: «بنی آدم اعضای یک پیکرند ... که در آفرینش ز یک گوهرند» یعنی همه ما از یک نفس آفریده شده‌ایم و هر کس وظیفه دارد خودش را به کمال برساند تا در نهایت آن نفس یگانه به کمال برسد و این حالا حالاها ادامه دارد...
چشم دل کور است...
چقدر این آیه از سوره حج زیبا بوده و من انگار ندیده بودم:
به‌خصوص عربی‌ش رو بخون:
أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَاۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ ﴿٤٦﴾
آیا در زمین گردش نکرده‌اند، تا دلهایى داشته باشند که با آن بیندیشند یا گوشهایى که با آن بشنوند؟ چه کنیم که چشمها کور نیست بلکه دلهایى که در سینه‌هاست کور است.
چه پیروز شویم چه مغلوب
آیه ۷۴ سوره نساء:
فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِۚ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿٧٤﴾
پس، باید کسانى که زندگى دنیا را برای کسب آخرت می‌فروشند در راه خدا بجنگند؛ و هر کس در راه خدا بجنگد؛ چه کشته شود و چه پیروز ، خیلی زود پاداشى بزرگ به او خواهیم داد.
این جهان دام است و دانه‌ش آرزو
چقدر مولانا زیبا گفته:
این جهان دام است و دانه‌ش آرزو
در گریز از دام‌ها روی آر زو
چون چنین رفتی بدیدی صد گشاد
چون شدی در ضد آن دیدی فساد
اما قبل از مولانا، مولای ما علی علیه السلام زیباتر گفت:
اللّٰهُمَّ عَظُمَ بَلَائِی، وَأَفْرَطَ بِی سُوءُ حالِی، وَقَصُرَتْ بِی أَعْمالِی، وَقَعَدَتْ بِی أَغْلالِی، وَحَبَسَنِی عَنْ نَفْعِی بُعْدُ أَمَلِی، وَخَدَعَتْنِی الدُّنْيا بِغُرُورِها، وَنَفْسِی بِجِنايَتِها وَمِطالِی
خدایا! به بلاهای بزرگ گرفتار شده‌ام و بدحالی‌ام از حدّ گذشته و اعمالم مرا به جایی نرسانده و زنجیرهای گناه مرا زمین‌گیر کرده و آرزوهای دور و دراز مرا زندانی ساخته و دنیا با غرورش و نفسم با جنایتش و امروز و فردا کردنم مرا نسبت به تو فریفته.
فرمول قبض و بسط نعمت
پس از چهل سال «فرمول قبض و بسط نعمت خدا» را کشف کردم:
نعمتی را می‌دهد (فرزند، ماشین، باغ، شغل، مقام و...)، چند سالی صبر می‌کند:
دو حالت دارد:
۱- با آن نعمت «اراده عُلُو» می‌کنی => پس می‌گیرد
۲- با آن به خدا و خلقش خدمت می‌کنی => بسط می‌دهد
قرآن و زندگی
وقتی زندگی افراد غیرقرآنی و سردرگمی‌ای که دارن رو بررسی می‌کنم، تأثیر قرآن در زندگی‌م مشخص می‌شه...
انسانِ بدون «سوره زمر» و ۱۱۳ سوره دیگه، می‌شه انسان بی‌نقشه در تهران!
همه خیر...
تمام دنیا رو بدن با این روایت عوض نمی‌کنم:
امام صادق علیه السلام فرمود:
جُعِلَ الخَیرُ کُلَّه فی بیتٍ و جُعل مِفتاحه الزهد فی الدنیا.
«همه خیر» در خانه‌ای نهاده شده و کلید آن «زهد و بی‌رغبتی به دنیا» قرار داده شده.
يَا مَنْ فِی الْمَماتِ قُدْرَتُهُ
شب‌های قدر امسال فرازی از دعای جوشن کبیر که بیشتر توجهم را جلب کرد، این قرار بود:
يَا مَنْ فِی الْمَماتِ قُدْرَتُهُ
ای کسی که بُروز قدرت تو در «مرگ» است.
امثال ترامپ و فرعون‌های دیگر، اگر این عبارات را خوانده بودند، این همه به قدرتشان نمی‌نازیدند! اگر خیلی قوی هستید از «مرگ» فرار کنید!
تاریخ تکرار می‌شود
چقدر زیبا گفتند که تاریخ تکرار می‌شود!
ما پیامبر (امام خمینی) را دیدیم.
ما علی (امام خامنه‌ای) و زهرا (همسر ایشان) را دیدیم.
ما مجتبی را دیدیم...
ما عاشورا (گودال قتلگاه امام خامنه‌ای و خانواده‌اش) را دیدیم.
ما جنگ احزاب را دیدیم.
ما جنگ احد (و خیابان‌هایی که حکم تنگه را دارد) دیدیم.
ما ملائکه جنگ بدر را در بین مردم دیدیم.
ما شعب ابیطالب را دیدیم.
ما اصحاب فیل و پرندگان ابابیل را دیدیم.
ما قوم لوط را دیدیم.
ما هبوط آدم را هم دیدیم...
یک هدف والا
دارم کم‌کم به این نتیجه می‌رسم که یکی از اهداف مهم خلقت، زنده کردن مردم است:
آیه ۳۲ مائده:
مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًاۚ
هر کس کسى را -جز به قصاص قتل، یا [به کیفر] فسادى در زمین- بکشد، چنان است که گویى همه مردم را کشته باشد. و هر کس کسى را زنده بدارد، چنان است که گویى تمام مردم را زنده داشته است...
حُسن فعلی و حُسن فاعلی
شرط پذیرش اعمال، حُسن فعلی و حُسن فاعلی است؛ یعنی «کار خوب از انسان خوب».